Akkúrat í dag..

Er svona fílingur...
Ella þreyttust....
Alltaf skal maður reyna líta á björtu hliðarnar á stöðunni..
Í fyrsta lagi þá er ég á þessum reglulegu "heittelskuðu" næturvöktum mínum núna, og er þetta must do eins og staðan er í dag, hvort sem mér líkar það betur eða verr..
Minnir mig á það þegar ég fór 4 vikur á sjó á frystitogarann Sléttbak frá Akureyri sem messagutti þegar ég var 18 ára. (fékk reyndar viðurnefnið messaSKRATTI en það er önnur saga
)
Það gerðist þannig að ég bjó fyrir norðan hjá Óskari bró, aðeins að kynna mér djammið í sveitinni, þegar ég er vakin einn morguninn um kl.06.00 af fyrrnefndum bróðir sem tjáði mér það að nú yrði ég að drífa mig, því skipið væri að fara..
Ég frekar pirruð og mygluð spyr Óskar hvað hann sé eiginlega að tala um?
Hann segir: Nú túrinn sem þú sagðist ætla að fara í, í nótt þegar ég talaði við þig.
Ég glotti og segi :einmitt Óskar ,hlæ,hlæ voða fyndið!!!
En af svipnum á manninum að dæma var þetta ekkert grín..
Svo fatta ég það að mig var ekkert að dreyma hann eitthvað vagely í nótt, heldur kom hann inn um nóttina og vekur mig, segir mér að það vanti messagutta í þennan túr, á þessu stærsta skipi í flotanum á þeim tíma og mér standi það til boða og hvort ég vilji ekki bara skella mér..
Hmmmm...
Ég sagði víst jájá, en halló, ég samþykki allt til þess að geta sofið lengur!!! Og það er ekkert grín!
Og ég veit ekki með ykkur hin, en ég get átt í hróka samræðum við fólk svona SOFANDI og bara ekkert munað eftir því. (missti einu sinni vinnu svona líka, það er enn önnur saga
)
Ohh! Óskar skeppnan þín!
Eftir að hafa fengið að vita að ég myndi allavega þekkja kokkinn sem var tengdafaðir Óskars, og svo að ég fengi vel borgað fyrir þetta þá þröngvaði ég mér í bjartsýnisgírinn og ákvað að skella mér á sjóinn!!!
(ennþá að vakna og því ekki með dómgreindina í lagi)
Nema hvað að ég er komin um borð í skipið klukkutíma seinna, er að vakna enn betur og átta mig á því að hérna verði ég VIRKILEGA næstu 4 VIKUR og skipið að fara úr höfn..
(það stóð víst utan á mér hvað ég var að hugsa)
Þá kemur hann Jonni tengdó hans Óskars, leggur höndina á öxlina á mér og segir í föðurlegum tón:
Ella mín, þú ert að fara vera hérna í 4 vikur og það er ekkert sem breytir því..
...En ef þú bara sleppir tökunum af því strax, þá verður þetta EKKERT mál!!!...
Velkomin á sjóinn
og brosti svo til mín...
..............
Ég tók mér u.þ.b 10 mín í viðbót að melta þetta, svo var þetta missjón bara tæklað
..
Mind over matter, þessar næturvaktir eru bara kidstuff!!
Ella Dís bjartsýnisgrís..
(í augnablikinu allavega)
Jæja þá er 12 daga vinnutörnin búin í bili..
Var alls ekkert viss um að ég hefði þetta af eftir að hafa slappað af út í eitt í 5 vikur með tærnar upp í loft.
Var að enda við að VAKNA núna í sófanum eftir að hafa sofna á öxlinni á Pétri, alveg búin á því.
Merkilegt samt hvað maður telur sér trú um þegar maður er að sofna svona í sófanum (gerist 3-5x á ári, ekki að fíla það), þegar ég finn þreytuna leggjast yfir mig eins og þykk þoka sem gleypir allt, farin að sjá allt í wide screen því augnlokin eru orðin undarlega þung.
Þá hoppa þessar ranghugmyndir upp í kollinn á mér í bunkum sem ég tek opnum örmum því ég nenni ómögulega að reisa mig upp og hvað þá standa upp og fara upp í rúm og leggja mig aðeins.
1. mikið er ég nú að SLAKA vel á...
2. ég er ekkert að sofna þótt ég geti ekki HREYFT mig....
3. þetta eru HROTUR í HVOLPNUM ekki MÉR....
4. var ekki alltaf LJÓN í stofunni hjá mér?...(sofnuð)
5. ég er ekki farin að dreyma..ég hef alltaf átt LJÓN!.....
og þá:
VAKNA ég við HROTURNAR í MÉR!....
Og hvað haldið þið?
Alltaf jafn HISSA á því að hafa virkilega sofnað ;)
Mæli með kúri, sofna og "anda hátt"
á öxlinni og í hálsakotinu á ástinni sinni í kvöld. ![]()
Ellör Dísör óver end át!!!
...............Zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz.........
